تبلیغات
عطر یـــــــــــــــــــــــاس
12:23 ب.ظ
25
یک راهکار ساده و خوب برای تمرین صبور بودن!
 احادیث زیادی درباره صبر از امام علی علیه السلام نقل شده است. ایشان خود نمونه راستین صبر بودند. این صبر را در لحظه رحلت پیامبر عظیم الشأن اسلام که جان علی بود، نشان دادند (صبر بر مصیبت) و بعد از آن 25 سال سکوت و صبر کردند و بعد از آن در شرایط جنگی که برای ایشان در دوران خلافتشان ایجاد کردند، قبل از هر حرکتی، صبر پیشه کردند و تا جایی که به ضرر مسلمین نبود، فرصت بازگشت به طرف مقابل دادند.
در بیانی می فرمایند: «الصّبر امّا صَبْر على المُصیبة او على الطّاعة او عن المعصیة و هذا القسم الثالث اعلى درجةً مِنَ القسمین الاولین» (كافى، ج2، ص91، ح15)
«صبر یا صبر بر مصیبت است یا صبر بر اطاعت و بندگى است یا صبر از گناه است و قسم سوم از دو قسم اول بالاتر و پرارزش تر است»

 امام علی علیه السلام هم خود در برابر مصیبت های وارده صبور بود و هم دیگران را به صبر توصیه می فرمود. صبر ایشان در برابر مصیبت عظمای فقدان پیامبر و فقدان مظلومانه فاطمه زهرا سلام الله علیها، مثال زدنی و حیرت انگیز است. البته اندوه خوردن و غمگین بودن، زاده ی عزیز از دست دادن است اما نباید این غم و اندوه، جریان اصلی زندگی را به کُندی بکشاند و بر انسان مسلط شود. بلکه باید با صبر و رضایت به قضای الهی، زندگی را با شکل جدید آن مدیریت کرد تا بدین ترتیب مورد عنایت خاص الهی نیز واقع شویم زیرا «صبر و شكیبایى به اندازه مصیبت نازل شود و كسى كه دستش را به هنگام مصیبت (از روى ناشكرى) بر زانو زند، اجرتش تباه گردد.» (حکمت 144)

اى اشعث! آمدن فرزندت كه مایه آزمایش و گرفتارى است تو را شاد كرد و رفتنش كه مایه ثواب و رحمت (براى توست، اگر صبر کنی) اندوهگینت ساخت!»

مولایمان علی علیه السلام یاران خویش را به صبر در مصیبت توصیه می فرمودند از جمله این که ایشان در دلدارى به اشعث بن قیس در مرگ فرزندش فرمود: «اى اشعث! اگر براى از دست دادن فرزندت اندوهگین باشى، البته حق داری که این لازمه خویشاوندی است و اگر صبر كنى، بدان که خدا هر مصیبتى را عوض مى دهد.
اى اشعث! اگر صبر كنى،قضا و قدر الهی بر تو جارى شده و اجر خواهی برد و اگر بیتابی کنی تو گناهكارى.
اى اشعث! آمدن فرزندت كه مایه آزمایش و گرفتارى است تو را شاد كرد و رفتنش كه مایه ثواب و رحمت (براى توست، اگر صبر کنی) اندوهگینت ساخت!» (حکمت 291)
اما عکس العمل ما در برابر فقدان عزیران مان چیست؟ گاهی اولین سخنی که بر زبان می آوریم این است که : «چرا من؟ مگر من چه گناهی به درگاه خدا کرده بودم که مستحق چنین مصیبتی شده ام؟» غافل از آنکه مرگ جزء طبیعی زندگی انسان است و همان گونه که روزی به دنیا آمده ایم روزی هم از دنیا خواهیم رفت. هیچ کس نزد خدا عزیز تر از پیامبر اسلام و جانشین بر حق ایشان نیست. آنها رفتند و داغ دیدند بدون آنکه گناهی مرتکب شده باشند تا مستحق مصیبت باشند.

 خوب است در میان سخنان مولا علی علیه السلام، راهِ چاره را نیز جستجو کنیم. ایشان می فرماید: «اگر بردبار نیستى خویشتن را بردبار جلوه ده؛ زیرا كمتر كسى است كه خود را شبیه گروهى كند و به زودى یكى از آنان نشود.» (حکمت207)
پس به جای آنکه همرنگ جماعتِ دنیا زده شویم، خوب است خود را همرنگ مردمان صبور کنیم تا این دنیا که سرای درد و رنج است و خوشی آن با نا خوشی گره خوره، برای مان مکانی آرام تر گردد.

کلام را با دعا و سخنی از مولایمان امیر مومنان علی علیه السلام به پایان می بریم:
«أخذ الله بقلوبنا و قلوبكم الى الحق، و ألهمنا و ایاكم الصبر.» (خطبه 173)

«خداوند دل هاى ما و دل هاى شما را به سوى حق متوجه سازد و به ما و شما صبر الهام فرماید.»

الا به ذکر الله




برچسب ها: صبر، بردباری، امام زمان، پیامبر، امام علی، حضرت محمد،